De eerste dag van het Seaquarium vakantieplan stond in het teken van de AQUARISTEN Dag. Behalve de aquariumdiertjes voeren en knutselen hebben Farijn en Shine ook een inktvis opengemaakt en van binnen bekeken.
“IIIIEeeeuuuwww…” zei Farijn met een vies gezicht toen ze hoorde dat ze vandaag misschien een inktvis gingen opensnijden en bekijken wat er van binnen zat en het leek er bijna op alsof ze ging kotsen. Shine’s ogen, echter, lichtten op en hij schreeuwde: “Yes, yes, ik wil dat, ik wil dat!” Samen met Isabella (die niet de 295,- per kind per week moest betalen omdat haar pappa mede-eigenaar is) gingen ze vanochtend verwachtensvol naar het Seaquarium.
Patricia heeft ze opgehaald en ze besloten om bij isa te blijven spelen vanmiddag. Toen belde Farijn om te vertellen hoe het was met de squids. Ze had amper een zin gesproken of ze hing boos op. Ik belde haar terug en het bleek dat Isa had gezegd dat ze hun beltegoed zou opmaken en ze werd heel boos op Isa want ze had amper gesproken of Isa zei er al iets van. En toen wou ze niet meer uitgebreid vertellen; ze was niet meer in de mood.
Ze zei: “Mamma, de spuids openmaken was heel leuk. We moesten met een mes de squids openmaken.” en Shine schreeuwde meteen door haar verhaal heen met het hoogste woord: “Mamma, weet je wat in de squid is? Helemaal blobberig met wit erin. De eieren hebben geel erin en het is heel heel blobberig. We hebben ze aan de schildpadden gegooid en er waren ook nurse sharks. We zijn ook gaan duiken en ik heb Herbie voor het eerste echt gezien. Als Pappa zijn armen wijd openmaakt is Herbie nog groter dan dat. Ik kan in zijn mond zwemmen. We zijn gaan snorkelen met flippers. Daarna gingen we in de onderzeeboot en toen heb ik Herbie weer gezien door het glas.” En ik vroeg wat ze allemaal hadden gegeten bij vakantieplan en hij zei: “Niet veel, een paar koekjes en er was chips maar de andere mensen hebben heel veel gepakt. En weet je, daarna kwamen naar huis en weet je wat ik heb gegeten? We zijn bij McDonalds gaan eten en hebben Littlest Petshop beestjes gekregen. En Farijn had een van de ‘messiest’ en Isa had wel een ’swan’. En Isa heeft ons haar Swan gegeven. Nu heeft ze zelf niks.”
Stijn kwam ’smiddags al naar huis omdat hij bij Ennia ‘niks te doen had’ vandaag. Hij is nu naar de dokter wegens zijn ‘golf-arm’. Ik was er vanmorgen al met mijn mond ontsteking, opgezwollen tandvlees en pijnlijke tong en tanden. Antibiotica en Ibuprofen voor de pijn en paracetamol voor de koorts. Ik vroeg hem waar ik dat vandaan had en hij lachtte; “Je hebt de verkeerde gekust.” Volgens Stijn is dat de buurman, Erik, want hij heeft een opgezwollen gezicht. Een echte Jan-grap noem ik dat. Astrid en Rogier zijn in Nederland en Erik logeert ergens anders omdat de eigenaren van hun huis 4 weken in hun huis vakantie houden. Ik heb tot nu toe alleen ‘hem’ ontmoet. Hij lijkt een rare kwibus met lange haren en een bril en komt erg stom over. Ik denk dat als ik hem zeg dat zijn staart krom is hij heel wat rondjes zal draaien op zoek naar zijn staart. Die indruk maakt hij. Ik zag een zoontje, maar die heeft nog geen manieren geleerd en komt niet groeten. Niet dat ik daarop zat te wachten, maar ik analyseer hun uitvoerig en ben erg argwanend, want zij zijn ‘de vijand’ die het huis niet willen verkopen aan Astrid en Erik. Ik heb Astrid nog beloofd dat ik de slechtste buurvrouw van de wereld zou zijn om hun af te schrikken zodat ze toch besluiten om te verkopen. ‘Zij’ heb ik nog niet ontmoet. Maar Stijn’s diagnose was: Bossy. Hun kennissen komen elke keer weer met de boot aan onze pier aanleggen alsof ze thuis zijn en gisteren hebben ze (wij denken dat hun het is – weten het niet zeker) houtskool van de barbecue in zee gegooid voor ons strand.
Enfin, ik hoop dat ik een tijdje geen ziektes meer zal hebben want ik ben het een beetje beu. En dat die arm van Stijn weer beter wordt.
Morgen is het dolfijnendag voor de kids.
