Samen op het hoogste puntje
- Shine moet voor de 1000x plassen…
Het was effe steggelen tussen Stijn en mij over welke route we zouden gaan beklimmen want ik maakte me zorgen dat we de kids zouden overbelasten. Stijn wou 3 miles klimmen en ik dacht dat dat onmogelijk zou zijn voor de kids. Bovendien wou hij niks te eten meenemen en ik dacht dat dat enkele uren zou duren dus je krijgt honger. Uiteindelijk bezweek hij voor de verkorte route, nadat we tevergeefs ahdden geprobeerd om bij de Adirondack bergbeklimmers station wat mee rinfo te krijgen. Het was namelijk zondag dus die waren dicht (raar want de meesten zullen wel op een zondag willen klimmen, dacht ik zo).
Etching our blog in stone on Prospect Mountain
Dus we gingen op pad. De Prospect Mountain op. Al klimmende (heel steil) door de prachtig hoge bomen kwamen we veel insecten en zelfs een Chipmunk tegen. De kinderen moesten steeds uitrusten want het was best wel zwaar.
2xf meditating... Energy!!!
Toen ging ik pas snappen dat Pappa niet wist dat “steep” (stond overal op de site) steil betekende. Geen wonder dat hij dacht dat we dat zomaar wandelend konden doen. Farijn en Mamma gingen op een platte boulder zitten en hebben een beetje gemediteerd en een beetje Tai-chi gedaan. Tante Solange zou het hier helemaal naar haar zin hebben. Shine moest uiteraard een paar keer plassen en Pappa heeft een geweldige foto van hem genomen en hij werd zo boos.
Pappa betrapt door fotograaf Shine!
Toen mocht hij van Pappa een foto maken terwijl Pappa plaste. Mamma durfde niet meer te plassen want Shine is een gevaarlijke Peeping Tom met de iPhone van Stijn als camera in zijn bezit. Gelukkig heb ik het ook niet gedaan, want even later kwamen we mensen tegen.
We begonnen met klimmen ongeveer 10:50 en waren aan de top om 11:55. Prachtige view. Heerlijk koel ondanks de felle zon.
De view vanaf de top
Naar benenden ging heel snel. Maar we waren uitgehongerd van al dat klimmen en Pappa wou Boulton Landing zien en dus daar eten. Het duurde teringlang voordat we ergens zaten om te eten. Boulton Landing is prachtig. Drukke markt-achtige sfeer met een beetje ‘cruise’ gedrag van auto’s waardoor er kleine files ontstaan. Iedereen wil zien wat er overal gebeurd. De winkels zijn charmant en de mensen zijn vriendelijk.
Boulton Landing winkeltje
Farijn werd ziek. Oververmoeidheid van het klimmen. Ze ging hangen en kon geen stap meer zetten. Stijn wou haar niet dragen en ik maakte me zorgen dat ze te weinig vocht had omdat ze niet veel water heeft gedronken tijdens de klim. We hadden maar 3 halve liter flesjes. En ze houdt niet van warm water. Uiteindelijk kreeg ze iets te drinken en na enkele hapjes eten begon ze zich beter te voelen. We hebben wel weer ‘vies’ gegegeten en het bleef op mijn maag hangen als een grote rots.
Farijn&Shine ontdekken een groene rups op de top van Prospect Mountain
Antiek verkoop te Boulton Landing
’savonds gingen we wandelen op de boulevard vlakbij ons hotel. Ik voelde me nog steeds vol. Die avond werd ik heel heel ziek. Na veel kotsen en p..pen viel ik na 4:00 am eindelijk in slaap. Ik was gisteren de hele dag ziek, heb veel geslapen, en leed aan migraine-achtige hoofdpijn.
’s avonds ingepakt om heel vroeg te kunnen rijden naar Boston, want de rit is lang.
Straks stop ik de foto’s erin.
