Wat kunnen die zwaar wegen, zeg!
We vertrokken ongeveer om 11 uur uit het Best Western in Boston en reden totdat we erbij neervielen. Arme Stijn had nog steeds diarree en we hebben als eerste een middel tegen diarree voor hem gekocht die ochtend en hij ging nog twee keer voordat we vertrokken. De kids die normaal redelijk lief met elkaar omgaan en goed kunnen spelen samen, waren prikkelbaar en hadden steeds ruzie in de auto. We hadden geen goeie kaart en moesten helaas Newport overslaan. Maar wel goed voor Stijn. En ook goed omdat we uiteindelijk om 19:00 pas in Newark arriveerden! We kwamen in New York in een Mega-file te staan om de George Washington Bridge over te kunnen gaan. Dat heeft bijna 2 uren gekost. Aarrrgggh….Killing. De kids lastig, Stijn ziek en ik kan autoritten niet uitstaan. Dat gevangen gevoel irriteert me mateloos.
Uiteindelijk net op tijd de auto ingeleverd bij Hertz, de shuttle naar het Marriott Hotel genomen -heeeerlijk hotel met zijdezachte bedden en geen kakkerlakken geurtjes- gelukkig een luier kunnen kopen in hun winkeltje want zonder auto kon ik dat nergens meer doen en Shine had geen enkele luier meer en room service geregeld. Stijn lag al in bed. De diarree was wel onder controle maar hij voelde zich ziek. We waren ook bijna 8 uren onderweg. Ik heb nog snel de kleren voor de volgende dag gestreken en alles klaargelegd zodat we ’s ochtends snel wegkonden en dus heb ik niks meer kunnen schrijven voor de blog. Moe in slaap gevallen.
De volgende dag moesten we om 6:00 op de airport zijn. Gelukkig voelde Stijn zich een beetje beter en waren de kinderen niet meer aan het kibbelen. Vier uren in het vliegtuig; Shine was heel bored want hij vond de film maar niks. Ik heb hem de hele tijd beziggehouden zodat Stijn geen last zou hebben.
En toen…eindelijk…thuis!
Wat heerlijk!
En Oma en Opa hebben weer zoveel gedaan voor ons! Zoals altijd kunnen ze het niet laten om al die dingetjes die beter kunnen op te lossen. Dus de stervende palmen waren gesnoeid; alle bougainville gesnoeid; de badkamer in mijn kantoor helemaal gerepareerd, zodat we de WC weer kunnen gebruiken en de afvoer van de douche niet meer stinkt en een nieuwe douche en kraan; de wc in onze slaapkamer ook gerepareerd en diens kraan vervangen; nieuwe grendel op de voordeur, nieuwe sloten voor onze slaapkamerdeuren en een grendel voor aida’s deur; de deur van Stijn’s kantoor dichtgetimmerd. Stukjes hout op maat gesneden om de schuifdeuren inbraak-veilig te maken. Zelfs mijn oude boormachine die het absoluut niet meer deed, doet het nu perfect! Mijn Pappa heeft mijn doe-het-zelf kasten helemaal opgeruimd en nieuwe, uniforme potjes voor al die schroefjes en kleine dingetjes gezet. Niks meer zoeken, alles is georganiseerd. En natuurlijk vers brood, juice en beleg in huis… Dubbelfijn om weer thuis te zijn.
De kinderen gingen snel achter de computer op spele.nl en ontdekten de Bratz Baby Fish Tank waar ze met een startkapitaal van 100,- en vier visjes in een vissekom al gauw een hele viskwekerij hadden opgezet, met de raarste, zelfgeteeltde vissoorten en 2000,- aan kasgeld hadden geaccumuleerd. Met medicijn houden de fungus en de itch ziektes onder controle zodat ze gezond zijn om samen in de Fixh Mix tank te gaan en zo eieren te leggen. De raarste kruisingen leveren hele zeldzame soorten op. Die worden verkocht in de Sell tank. Farijn blijkt de beste vis-seller te zijn (ze zakt met haar prijs wanneer nodig om meer te kunnen verkopen) en Shine de beste vis-kweker (de beste verzorger maakt de meeste vissen en Shine kruist de soorten om geweldige zeldzame dieren te maken).
En al die dagen dacht ik dat de Ayoubis onze avonturen aan het volgen waren on-line, maar mijn mail over onze site heeft hun nooit bereikt! En Oma’s computer is helaas kapot.
