Appelkruimeltaart

Ergens tussen bootzondag en moederdag in heb ik naam verworven als geweldige appelkruimeltaart bakster. Dat kan Rashid -rasechte Food Network fan- zich niet zomaar aan zich voorbij laten gaan natuurlijk, dus voila: taart-bak-ochtend. Even dacht ik dat dit net als onze traditionele Xmas Cookies baking sessie zou eindigen -witte meelvoetafdrukken tot in de slaapkamers en spierwitte kinderen met boter op hun wangen en een semi-overspannen Aida- maar het ging verbazingwekkend civilized aan toe. Resultaat: 2 heerlijke taarten.

Zal dat liggen aan het feit dat we Rashid’s mooie vriendin Monique voor het eerst op bezoek kregen? Ahum, ahum…sorry, zit nog wat meel in mijn keel. Of omdat we zelfstandige, rustige, ervaren appeltaartbakker Robbert op bezoek hadden? In ieder geval, we hadden een hele leuke ochtend samen. Helaas verraadt de foto dat onze taart gewoon uit een pakje komt. C’mon. wie verwacht nou anders van mij…this is a kitchen…not my territory!

Daarna boten natuurlijk! Op Barbara Beach parkeren tussen twee boten met een zeer stroefe schroef…Dushi mi ta hasi!!! En even later de Kustwacht naast me zien parkeren vanaf het strand…Ik dacht: “Shoot, geen keuringskaart en where on earth does Stijn keep our permits? Geen idee, dus dat wordt een fikse bekeuring…” Op een andere jacht zag ik eentje spierwit in het water wegduiken… Maar het was loos alarm. Ze kwamen vrienden groeten in de boot naast ons. Pfew!

Ook Robbert ontmoette een vriend van Gijs en ging even gluren op zijn luxe jacht…mmm…hij zag het wel zitten denk ik: Hummer verkopen en boot kopen…of een SeaDoo…en naast ons komen wonen… ik heb hem even laten varen. Ik geloof dat hij dat wel vaker zal willen.

Zo begint het....

Wat je allemaal niet moet doen om deze vent voor de camera te krijgen...

Yummy...(I mean Shine of course, what else?)

Robbert op bezoek

making waves

speedboat te water

De vakantie is al een beetje begonnen sinds Robbert erbij is. Shine is blij met zijn nieuwe vriend en hangt een beetje de clown uit om zijn aandacht te trekken. Farijn betrekt hem op een charmante manier in de gesprekken; onze PR-dame in spe. Gisteren zijn we met z’n allen naar de premiere van Pixar’s nieuwste tekenfilm: UP 3-D geweest

We werden getrakteerd door Patricia ter ere van Isabella’s verjaardag op 2 juni. Robbert. Canrick, Alexa, Shine en Farijn in mijn auto – Jazid kwam niet meer- en bij aankomst ontmoetten we een horde giechel- en kwebbeltienjarigen, die allemaal excited waren omdat de meesten voor het eerst in de The Cinemas gingen. De roltrap was natuurlijk een grote hit en uiteraard werd het een groot spektakel van ‘UP’ de trappen totdat ik er een punt achter zette om te vermijden dat ze ons allemaal deruit zouden gooien…

The Giggle Club

Het was zo’n schattige film. Leuk verhaal voor jong en oud. Vooral de vogel “Kevin” had alle harten gestolen. Enige minpunt: de 3-D effecten stelden niks voor. Arme Robbert pastte natuurlijk niet tussen al die gieceheldames maar ik heb hem een beetje als ‘date’ geadopteerd. Gelukkig begon het tegen het einde van de film te klikken tussen hem en Canrick… die Canrick kan  het met iedereen gezellig maken en zijn imaginative mind maakt dat er never a dull moment is while he’s around. Ook bij Wet’nWild hadden ze het helemaal geweldig samen dus het verbaasde me niks dat hij vandaag plannen maakte voor hem en Robbert.

We haalden hem en Alexa op bij Finca del Sol waar Carol vandaag Lorrie hielp met de verkoop. Het wordt steeds

Robbert revamping the boat

gezelliger daar en de kids hebben het erg naar hun zin; zo helemaal vrij rondrennen op de heuvels van de plantage vinden ze het einde. Farijn, Shine en Alexa hebben bijna een uur in een hangmat gespeeld met 5 baby-poesjes en ze wouden ze niet achterlaten. (over my dead body…)

Biking Injury

Met een emmer vol visspullen en een blitse gele speedboot onder de arm wist Canrick zich direct als intressant te positioneren voor Robbert. Leave it to Canrick to cook up some fun stuff to do… Alleen Shine was een beetje ongelukkig omdat Canrick nu “alleen maar achter Robbert aan liep” terwijl hij normaal voor Shine kwam. Hij besloot om toch met de meisjes op te trekken en heeft Canrick de hele tijd ‘gestraft’ met gemeen gedrag. Die twee hebben eerst mijn fietsbanden proberen te pompen maar mijn pomp is nu echt stuk, daarna een beetje gefietst. Arme Robbert viel en heeft twee lelijke schrammen opgelopen. Maar hij doet echt stoer… natuurlijk! Niks van pleisters en zo. Daarna hebben ze de speedboot op het water uitgetest, weer laten opladen, een beetje gezwommen en vervolgens heeft Robbert de boot helemaal met electrical tape bewerkt om de vaarkunsten te perfectioneren. Vervolgens hadden ze hem te water gelaten en terwijl Canrick de remote control bediende met Shine smekend in zijn zog om “een beurt te krijgen” (mooi niet) onderwijl zorgde Robbert in zee ervoor dat die blitse gele speedster bij elke omkanteling weer rechtop werd gezet. Ze hadden het superleuk. Na het eten bracht ik de drie kleintjes naar tekenles bij Juf Danique en hebben Robbert en Canrick naar het Kooyman cul-de-sac gefietst en de kayak van Bjorn genomen. Ze hebben hiernaartoe en terug gekayakt (dacht ik) en ze kwamen weer verhit en moe van de zon terug met de fiets.

Ondanks dat Canrick 12jr is, kunnen ze geweldig met elkaar opschieten. Straks breng ik Canrick naar huis en Robbert ook om een hemd te pakken, want vandaag werkt hij op ISC aan de graduation night.

Mag ik ook een beurt, pleeease!