Emar, Farah, Patricia, Stijn, Isa, Farijn, Shine (met whoopie cushion)
Ze waren zooooo excited…Isa zei: “We hebben een sleepover aan boord van een vliegtuig.” Ik denk dat ze wel 100 keer op en neer hebben gelopen in het vliegtuig. En dat ondanks dat ze volop konden chatten op hun DS…the hi-tech life of modern kids. En gelukkig maar, anders was ik nu allang opgesloten in een krankzinnigengesticht. Voorbeeldig gedrag hadden ze. Farijn leek wel een beetje ziek te gaan worden -verstopte neus en beetje last van haar oor en koud- maar het verergerde niet. Er waren verschillende zieke mensen, waaronder twee kotsende kids, aan boord. Ik was blij dat we al die vitamine hebben geslikt sinds maart.
Ze sliepen zo’n 4 uurtjes. Shine op zijn knieen op de grond en zijn buik en hoofd op de stoel…ik was vergeten een luier voor hem in mijn handbagage te pakken, dus wel vijf keer moest hij van mij gaan plassen…dus als hij later een issue heeft met plassen dan weten we tenminste waar hij het vandaan heeft, right? Farijn gaf die rotte stoel op en ging maar op de grond slapen…Gelukkig ging dat goed, want Shine heeft dat een keer gedaan van Kaapstad naar Ned en heeft toen een vreselijke allergie gekregen en ’stond in brand’ met een rode huid, echt om het uur of zo.
Patricia, Emar en Isa gingen naar Kijkduin. We halen ze na een week op om naar Parijs en Tigne te gaan.
Loutje laat Papa niet los...
Wij werden zelf opgehaald door Alex en Loutje, en hebben gezellig bij Tante Isabelle echte franse broodjes van de franse bakker gegeten. Ze was druk aan het voorbereiden want dezelfde dag gingen ze al naar Frankrijk rijden. We ontmoeten hun in Tigne. Loutje is absoluut een lekker snoepje…zo schattig en cute…En Shine was helemaal weg van Khaki, hun baby poesje.
Daarna naar Durgerdam, waar de arme Ferrari netjes buiten stond…die moest plaats maken voor ons bed…en er zes dames rondrenden die waren blijven slapen bij Dushi.
Dushi is heel groot geworden, haar rekenen is niveau eind brugklas terwijl ze nu pas naar groep 7 gaat en Youri gaat al naar het VWO… met topgeweldige CITO resultaten. De kids hebben een beetje gezwommen…unbelievable but true en toen heeft Chris ons meegenomen met de boot.
Precies waar Shine's vingers nu zitten daar klapte later dat deurtje op...
Arme Shine kreeg zijn vingers tussen een deur. Hij zag sterren. Het is een vreselijke wond. Ik heb precies zo een gehad toen ik klein was en de wind een deur dichtblies met mijn vingers ertussen. We werden teruggebracht zodat Tante Toine hem kon behandelen. Ik dacht dat hij stitches zou krijgen, maar dat hoefde niet, zei Dr. Toine…arm ding heeft altijd pech.
Getting ready to leave
Een foto van Shine’s vinger voor degenen met sterke magen…Opa Tuyo, niet kijken.
Youri kan ook varen.
Shine met Papa...graag elke dag weer!
ok, I admit it, I am the Worst Mom in the World…but he conquered the Hyatt slide!!!
rgens tussen bootzondag en moederdag in heb ik naam verworven als geweldige appelkruimeltaart bakster. Dat kan Rashid -rasechte Food Network fan- zich niet zomaar aan zich voorbij lat
en gaan natuurlijk, dus voila: taart-bak-ochtend. Even dacht ik dat dit net als onze traditionele Xmas Cookies baking sessie zou eindigen -witte meelvoetafdrukken tot in de slaapkamers en spierwitte kinderen met boter op hun wangen en een semi-overspannen Aida- maar het ging verbazingwekkend civilized aan toe. Resultaat: 2 heerlijke taarten.
Daarna boten natuurlijk! Op Barbara Beach parkeren tussen twee boten met een zeer stroefe schroef…Dushi mi ta hasi!!! En even later de Kustwacht naast me zien parkeren vanaf het strand…Ik dacht: “Shoot, geen keuringskaart en where on earth does Stijn keep our permits? Geen idee, dus dat wordt een fikse bekeuring…” Op een andere jacht zag ik eentje spierwit in het water wegduiken… Maar het was loos alarm. Ze kwamen vrienden groeten in de boot naast ons. Pfew!
