Farijn’s 1ste Rapport

We zijn zo trots op haar…maar het mooiste is dat ze zelf trots is op zichzelf. Ze heeft dan ook zelf het idee geopperd om haar cijferlijst op de blog te zetten. Kompolaga!

1e trimester cijfers bij Mr. Guido

Relaxed Seaworld ‘n T-REX

Een dagje rustig aan gedaan…kids mochten ‘uitslapen’ en bepalen wat ze zouden doen, wat synoniem is aan NickTV kijken en met popcorn en chocolademelk ontbijten…

Verder hebben we in de namiddag Seaworld afgekeken: Manatee film, Dolphin petting (niet echt gelukt), Stingray petting (Shine heeft veel squids gevoerd a $5.00 voor een bakje met 3 squids…), A’lure -een leuke acrobatische show en de Zuidpool met diens dieren in “Arctic” verkend.

Daarna gingen we naar Downtown Disney en hebben we in T-REX gegeten. Dat is precies de Rainforest Cafe (zelfde keten ook) maar dan met een setting uit de prehistorie waar er een heuse meteor-storm nageboosts wordt en alle dinosaurussen bewegen. Echt geweldig, vooral ook omdat Shine zo’n dino-fan is. Timing was perfect want we moesten geen seconde wachten op onze tafel. De kids renden overal naartoe om alle st ekunne zien en ze kregen slush uit spannende langwerpige bekers in de vorm van dino-botten.

En wat blijkt? Er is binnen het restaurant, in het winkeltje van T-REX, een Build-Dino-Workshop afdeling. De kids hadden zich in Curacao al verheugd op een eigen teddybeer maken in een heuse Build-A-Bear workshop winkel en nu kon het echt gaan gebeuren en dan ook nog met een dinosaurus ipv een teddy beer. Het kon niet beter! Maar na al drie plushbeestjes gekocht te hebben (we moesten wel tien keer nee zeggen tegen shine anders waren het er 13 geweest) en nagenoeg al hun “zelfverdiende zakgeld” opgemaakt te hebben en reeds in Seaworld gekochte spullen die middag (waaronder een door Farijn zelf gekochte verjaardagskado voor Paulo…ahum..ahum) vond Stijn dat het genoeg was, dus zei hij “nee” vlak voordat hij ff naar het toilet verdween. Dus rende Shine naar me toe en zei: “MAM! Mogen we naar de Build-A-Dino?” En ik zei dus: “Ik heb het net met Papa besproken en hij vindt eigenlijk van niet…” Waarop hij direct zonder adem te halen, met grote ogen, luidde gebiedende stem en wijd opengespreide armen antwoordde: “Why did you ask Dad? You know he’ll say NO…You’re not Dad’s brain, you have YOUR OWN brain, you know….SO…, what will it be?” Ik moest me in allerlei bochten wringen om niet in lachen uit te barsten, en met mijn hand voor mijn mond -zogenaamd omdat ik bijna ga gapen, maar eigenlijk omdat ik niet wil dat hij merkt dat ik me met grote moeite aan het inhouden ben- zei ik dat hij het maar met zijn eigen geld moest betalen…Eerst begon hij te huilen en toen zei Farijn gauw: “Shine hou op! je weet dat als je gaat huilen ze meteen Nee zeggen…je moet lief blijven dan zeggen ze Ja…(proest..help..I can’t keep a straight face any longer)” En toen zei ik dat ze het met eigen moesten proberen te bolwerken… Nou, dat liezten ze zich geen twee keer zeggen: Farijn haalde haar geld uit de portemonnee (terwijl ze had gezworen om nooit meer samen met shine geld uit te  geven omdat Shine teveel verkwist) en Shine had nog $10 en ze haalden al hun kleingeld erbij en waren bij $18 terwijl een Dino $20 kost. Farijn werd heel verdrietig, want zei ze, er moest ook nog eens tax erbovenop…Ondertussen was Stijn terug en die smolt bij het zien van zijn geliefd poppetje die zo haar best deed de hele vakantie met haar geld en Shine de helft van de tijd aan het sponsoren was…en die gaf hun $10 erbij…Heel veel kusjes later stonden ze bij een lieve dame met hun samen gekozen karkas van een groene Triceratops…Ze vroeg of ze een geluidje in hun Dino wilden en liet een “roar” horen. Shine vroeg of dat het enig geluidje was waar je uit kon kiezen. Nee dus, er was ook een giggle…”Sounds just like your sister laughing” zei die dame…”so which one will you choose?” En Shine zei: “I’ll let my sister choose becuase we’re sharing the dino.” Twee wenkbrauwen trokken samen in het midden omhoog en ze keek hem aan met zo’n lifedvolle uitdrukking en zei :” OOooh…that’s so CUTE!!! You’re such a nice boy…!” Aha…de volgende dame ging voor de bijl voor onze charmeur…En Farijn koos de giggle en ze hielden elkaar vast. Vervolgens mochten ze elk een rood hartje kiezen, in hun hand vasthouden en met ogen dicht een wens doen…en toen gingen de hartjes in de triceratops en vervolgens ging het beestje aan de machine en Farijn en Shine mochten op een pedaal drukken om het met witte pluisjes te vullen zodat het lekker fluffy zou worden en zo ontstond Tricy…vadt en zeker het meest geliefde Build-A-Dino beestje van de hele wereld…Ze pkaten het aan en gingen samen heen met hun nieuwe gedeelde liefde terwijl die dame hun met weemoed nakeek en zei “Your kids are sooo cute…” en ik zei dankjewel alsof ik het voor het eerst had gehoord…hahaha! Ze mochten Tricy ter plekke registreren in de computer (jaja…dan hebben ze meteen je email voor toekomstige offers; heb ook n beetje marketing achtergrond) en kregen een birth certificate en een prachtige doos…Marketing-technisch en emotioneel een geweldig product. De kinderen zijn in de zevende hemel met dit wondertje.

Je kon natuurlijk allerlei kleren kopen voor je dino, van tennispakken tot een halloween costumes, maar daar heb ik wel een stokje voor gestoken. Ik zei dat maken we zelf thuis…shoot! had ik niet moeten doen want dat vergeet Shine nooit van zijn leven en hij zalniet rusten totdat ik die woorden waarmaak. Dus toen Farijn aan het betalen was ging Shine meteen de volgende kassa-juf inpalmen met zijn vlotte babbel…hij zei dat hij altijd al een build-a-bear wou hebben…maar dat hij geen kleren ervoor had, want zijn mama zei dat ze die zelf thuis zouden maken. Waarop de dame een smile van oor tot oor kreeg en zei: “Sure! Besides…dinosaurs didn’t wear clothes anyway, did they?” And Shine zei met een doodserieus gezicht: ” No…” en trok zijn schouders op. Dus misschien kom ik onder die belofte uit…. wel slechte kassajuf (marketing-technisch bekeken dan) maar vast en zeker een geweldige moeder…

 

Was een lange! Om het goed te maken dat ik jullie gister in de kou heb gelaten… En nu de foto’s:

(can somebody tell me how to reverse the photo-sequence in wordpress?)

Vandaag twins; zelfde gekleed!

Ik zorg er goed voor…

I’m the original Happy face!

Onze money-conscious held

Et voila…Tricy is born.

Dichtmaken…

Pedaal drukken om t te vullen…

Hartjes gaan erin…

Build-a-Dino; ff charmeren…

T-REX; I bite…little boys.

voetafdruk ijsbeer

Up close w Shamu

Met de cast van A’Lure

De zeekoe is U-G-L-Y

En net zo groot als een pickup truck

Ze zeekoe blijft een v Shine’s favorites

Mijne ook…anything fatter than me…

Onder water zie je de dieren veel beter

Dolphins: geen zin in petting vandaag

Feeding squids to stingray w mommy’s help

Petting a stingray

Dolfijnen Show

Op speciaal verzoek van Shine zet ik deze er ook bij…hij heeft erg genoten van de show. Lijkt een beetje op Danzearte en hij mist dat wel nu dat hij niet kan gaan omdat de lessen van Juf Veronica tegelijk met de Danzearte klas vallen.

done

Impressions of Seaworld

Tante Toine kijk! Een Zeekoe!!!

We survived Atlantis without getting tooo wet!

Hij is zo lekkerrrr dik…fluffy

Don’t ask…

Sea lions voeren

Iewww….I’m gonna puke

Inpakken…We nemen ze alle 3

Tussen de vissen staan…

This is so awesome!

Sea Dragon

Zo leggen schildpadden hun eieren en zo komen ze uit.

Eindelijk! Een kopie van m’n ouwe hoed gevonden…gekocht!

Jambo…

Jambo is Swahili voor ‘hallo’…het blijft een familie favorite: Animal Kingdom. Vandaag weer Africa bezocht en de Jungle safari gedaan. Ook de River Rapids bij Kilimanjaro; voor het eerst alle vier helemaal uitgerust met rain ponchos…sinds wanneer zijn we zulke sissys geworden? Nee hoor, we waren alleen maar solidair met Shine. Zijn arm mag niet nat worden. Stijn gaat wel altijd met iets tegen het nat worden…dat is: sinds hij vanaf de eerste keer door en door nat werd en sindsdien om de een of andere onverklaarbare reden altijd de pineut is…

Weer veel geleerd over dieren: wist nooit dat Wildebeests soms zelfs met z’n 1,5 miljoen tegelijk trekken van de ene naar de andere plek. Noch dat een giraf met 1.80 m geboren werd. Of dat de hoorns van die rare bruine ‘os’ op de foto’s wel 1.80m kunnen worden…kan me haast niet voorstellen.

Maar het leukste binnen AK blijft toch wel de 4D experience bij It’s a Bugs Life…in de Tree of Life. Na de 3-D brilletjes opgezet te hebben declareerden de mieren ons ‘honorary bugs’. We werden met ‘acid’ natgespoten door ee termiet en kregen zelfs een mega-ruft van een dikke tor te ruiken…En grote spinnen kwamen op ons af vanuit het plafond…maar het leukste is wanneer het allemaal afgelopen is en de mier zegt: “We ask all ‘honorary bugs’ (wij dus) to remain seated so all the beetles, maggots and cockroaches can leave the theatre safely…” waarop we onder onze billen gekieteld en geprikkeld werden (door al die insecten die naar buiten snelden natuurlijk…) Geweldige 4D effecten… En ik wist niet dat de ratio mens:insect zo’n 200miljoen:1 was. Eng, zeg!

Anyway, de kids hadden het mega-leuk. Met name het interactief spelen en uitzoeken vinden ze super. De highlight van de dag was de mega-rollercoaster in Animal Kingdom…de Mount Everest, waar Bigfoot ons liet schrikken en de Dinosaur ride bij Epcot. De low point was de tweede helft van Epcot. Niet genoeg thrills voor de kids. Farijn kan wel uren lang in de interactieve ruimtes doorbrengen. Alle spelletjes daar zijn mega-leuk en je leert er iets bij. We hebben de World Showcase en het lichtfestijn op het water niet gehaald; verder dan Mexico kwamen we niet…shine was kapot. We waren allemaal wel moe, dus werd het gezeur van Shine teveel op het eind. Hij word ook elke dag wakker om 5:30, vakantie of niet.

Shine en Farijn hebben ook veel geleerd over geld uitgeven…ze moesten zelf hun zakgeld (die ze verdiend hadden in Cur met autowassen en kamer schoonmaken) managen; hadden besloten om het samen te zetten omdat het dan meer wordt en hebben de hele dag onderhandeld om tot aankoopbeslissingen te kunnen komen samen. Ging verbazingwekkend goed…Shine wil meteen alles opmaken en Farijn kan het niet over haar hart verkrijgen om het geld uit te geven…en toch enkele dingetjes gekocht…

Nou niet meer zeuren Shine…

Ergens dient dat gips voor…

Naarmate ik m’n arm beweeg ontstaat er muziek

Waar we op stappen ontstaat geluid en lichtten de schilderijen ook op

This is my scary face…Oscar performance.

Echte annemoon met echte clownfish

The original Nemo and his Dad

Energy Game

Farijn te groot voor de stroller geworden.

Baby giraffe

Wildebeests

Bunch of big fat hippos

Yessss… COOL off time

Let’s cool daddy off…he’ll like that

Shine! Hou op!

Shine! M’n bril wordt nat..gr#@%$

Farijn dit is echt fijn…

River Rapids…wet butts

Giant bat…male one!

Comodo Dragon backview

Comodo Dragon Side view

Real Comodo Dragon

Honorary Bugs

Honorary Bugs

FF peuteren…

Shine’s favorite: baby mammoth

Game Room

I won!!!

Oh yeah! I can score…with my left!

Come back for me tomorrow

Not better than TV, but still good...

Nickelodeon Crisis

Het hotel is alles wat een kind zou willen. We kregen de DANNY PHANTOM kamer met bunkbeds. TV in alle

Ik wil boven slapen!!!

 kamers dus kids hebben hun tv, onze kamer een tv en de zitlamer een tv. En Playstation in kids kamer. De kamers zijn wel klein maar hebben toch alles. Er is ook een heuse Mall binnen het hotel… en onze view vanaf de voorkant van onze kamer: het waterpark!!!

Cool Mom!!!

Na een eerste ronde excitement en gillen en springen op alle bedden, realiseerde Shine zich pa sgoed dat hij niet van de waterpret kon genieten…Arme Shine wist niet meer hoe hij het had…Hij ging onder het bed liggen en huilde dikke tranen.

A quiet spot to cry.

Hij zei dat hij liever dat gips eraf snijdt en pijn heeft voor de rest van de vakantie dan dat hij niet van de waterpret kan genieten…

Het duurde wat voordat we hem eruit konden krijgen…we hebben het proberen goed te maken met de Game Arcade…lukte half.

De view vanaf ons balkon...

Morgen zijn we de hele dag in Disney, maar overmogen koop ik duct tape en tape ik een plastic zak om zijn arm en laat ik hem even genieten van de waterslides…maar dat vertel ik even nog niet…

Lekkere Tv-chair voor Papa ook….

Insel Air Free Seating

Excited waren ze…springen, praten, lachen….

Alles was klaar netjes op tijd, maar toen bleek Stijn vergten te zijn om ons aan te melden op de USGov’t site en besloot om het alsnog te doen. Dus we vetrokken een half uur te laat uit huis.

Eenmaal op Hato stonden we dus voor een packed balie van Insel Air…na lang in de rij wachten eindelijk aan de beurt…de computer werkte niet 100% met gevolg dat we daar meer dan 20 minuten stonden terwijl de baliemedewerkster ons keer op keer weer inboekte…Eindelijk waren we klaar; bleek dat we elk ver verspreid in het vliegtuig zaten op rijen 3, 8, 9 en 19. Dus gingen we -natuurlijk als een van de laatsten- aan boord met het voornemen om iemand te vinden die met een van de kids wou wisselen zodat tenminste hun 2-en naast elkaar konden zitten. Bleek ‘free seating’ te zijn (waarom zeggen ze dat @#$@% niet vantevoren???) en bijna iedereen was al aan boord dus amper plaatsen over laat staan plaatsen naast elkaar. Ik pikte meteen 2 stoelen achter mekaar en het lukte me wonder boven wonder om Farijn aan de andere kant van de isle van Stijn te krijgen maar Shine ging een rij daarvoor zitten helemaal tegen het raam (terwijl hij juist niet zo lang stil kan zitten meestal en veel moet rondlopen).

Johanita tekent Shine's Gips

Nou, we hoefden ons geen zorgen te maken want hij veroverde binnen de kortste keren het hart van die mevrouw die naast hem zat -die Johanita heette – en blijkbaar leerkracht is. Hij praatte haar de oren van het lijf de hele reis door. Wij konden hem horen vier rijen verderop. Hoop dat die arme Juf vanavond kan slapen. Als zij NOG geen black belt Pokemon specialist is na vandaag dan weet ik het ook niet meer….

Eenmaal in Miami kregen we vrij vlot onze auto en arriveerden we 5 uren later probleemloos in Orlando en vonden vrijwel meteen het Nickelodeon Hotel.

In de Hertz Shuttle...we kunnen niet wachten...

Het is een kinderparadijs. alleen Shine heeft moeite…meer hierover in volgende blog post van vandaag….

Supermodel @ Work

done

….and her brother…

done

Nos ta bai Ulanda…

Emar, Farah, Patricia, Stijn, Isa, Farijn, Shine (met whoopie cushion)

Ze waren zooooo excited…Isa zei: “We hebben een sleepover aan boord van een vliegtuig.”  Ik denk dat ze wel 100 keer op en neer hebben gelopen in het vliegtuig. En dat ondanks dat ze volop konden chatten op hun DS…the hi-tech life of modern kids. En gelukkig maar, anders was ik nu allang opgesloten in een krankzinnigengesticht. Voorbeeldig gedrag hadden ze. Farijn leek wel een beetje ziek te gaan worden -verstopte neus en beetje last van haar oor en koud- maar het verergerde niet. Er waren verschillende zieke mensen, waaronder twee kotsende kids, aan boord. Ik was blij dat we al die vitamine hebben geslikt sinds maart.

Ze sliepen zo’n 4 uurtjes. Shine op zijn knieen op de grond en zijn buik en hoofd op de stoel…ik was vergeten een luier voor hem in mijn handbagage te pakken, dus wel vijf keer moest hij van mij gaan plassen…dus als hij later een issue heeft met plassen dan weten we tenminste waar hij het vandaan heeft, right? Farijn gaf die rotte stoel op en ging maar op de grond slapen…Gelukkig ging dat goed, want Shine heeft dat een keer gedaan van Kaapstad naar Ned en heeft toen een vreselijke allergie gekregen en ’stond in brand’ met een rode huid, echt om het uur of zo.

Patricia, Emar en Isa gingen naar Kijkduin. We halen ze na een week op om naar Parijs en Tigne te gaan.

Loutje laat Papa niet los...

Wij werden zelf opgehaald door Alex en Loutje, en hebben gezellig bij Tante Isabelle echte franse broodjes van de franse bakker gegeten. Ze was druk aan het voorbereiden want dezelfde dag gingen ze al naar Frankrijk rijden. We ontmoeten hun in Tigne. Loutje is absoluut een lekker snoepje…zo schattig en cute…En Shine was helemaal weg van Khaki, hun baby poesje.

Daarna naar Durgerdam, waar de arme Ferrari netjes buiten stond…die moest plaats maken voor ons bed…en er zes dames rondrenden die waren blijven slapen bij Dushi.

Dushi is heel groot geworden, haar rekenen is niveau eind brugklas terwijl ze nu pas naar groep 7 gaat en Youri gaat al naar het VWO… met topgeweldige CITO resultaten. De kids hebben een beetje gezwommen…unbelievable but true en toen heeft Chris ons meegenomen met de boot.

Precies waar Shine's vingers nu zitten daar klapte later dat deurtje op...

Arme Shine kreeg zijn vingers tussen een deur. Hij zag sterren. Het is een vreselijke wond. Ik heb precies zo een gehad toen ik klein was en de wind een deur dichtblies met mijn vingers ertussen. We werden teruggebracht zodat Tante Toine hem kon behandelen. Ik dacht dat hij stitches zou krijgen, maar dat hoefde niet, zei Dr. Toine…arm ding heeft altijd pech.

Getting ready to leave

 

Een foto van Shine’s vinger voor degenen met sterke magen…Opa Tuyo, niet kijken.

 

Youri kan ook varen.

Shine met Papa...graag elke dag weer!

Aruba Day6

De kinderen waren blij met Morgan’s Island, maar Carol mistte toch het Quad-effect. Dus vandaag een Quad gehuurd; we moeten het delen en we hebben tot 5pm. De bedoeling was beurtelings een kind meet te nemen en naar de Natural pool te gaan, want dat is niet met een auto te bereiken.

Carol ging ’sochtends op weg met Canrick en ze hebben het weliswaar gedaan (zo’n 2.5 uur al met al weg geweest) maar het is erg onbegaanbaar terrein en niet iets wat je alleen wil doen. Ze is bijna op haar bek gegaan tot twee keer toe en moest Canrick af en toe laten lopen. De pool was blijkbaar wel geweldig…

Alexa's turn

En nu is ze weg met Alexa om gewoon naar de stad te gaan, daarna ga ik met Shine en Farijn. Wel jammer nu dat we niet meer naar de natural pool kunnen, maar ik denk dat z ehet toch wel leuk zullen vinden.

Morgenochtend moet ik Stijn om 6:30am al afzetten bij de airport; hij gaat naar Cur en neemt de eerstvolgende vlucht naar Bonaire waar hij tot woensdag blijft. ’s Middags vertrekken Carol, Alexa en Canrick om 1:30. en om 5:30PM vliegen wij ook naar Cur. Dan is het Aruba-hoofdstuk van de vakantie afgesloten voor ons 3-en. Stijn zal nog heel vaak terugzijn.

We hebben dan anderhalve dag om alles voor te bereiden om naar Ned te vertrekken…en woensdag Farijn’s stitches eruit…en snel nog even meetings met Helen, misschien CAH en met Peter om succesvolle voortgang van mijn projecten te garanderen. En lijsten maken voor Jackie&Co die in ons huis komen logeren een weekje… Dus ik weet niet of ik voorlopig nog schrijf. zal wel meer foto’s uploaden zodra ik ze heb. Waarschijnlijk schrijf ik pas weer als we in Ned zijn.

FF LACHEN

Aruban Idols performing for a very forgiving jury consisting of Carol, Canrick and Alexa… Love Story by Taylor Swift is slightly (…just a little..almost insignificantly) different than our version. 

This is the kids’ favorite song right now and we sing it every day in the car. Farijn was the first one to know it fully by heart after hearing it just three or four times, but it took Shine quite a while longer to remember the words and now that he’s finally got it, we’re working on his timing….and that’s what we were hoping to catch on film. Expert producer and cameraman Stijn alomst forgot to focus mainly on Shine, the real showstopper here…probably because he couldn’t get his eyes off of his two favorite women….

Mom, Jazid, I’m sure you’ll be laughing you’re socks off when you see this… for the rest of you 2xsn2xf fans out there…I hope you can forgive us…

done

Aruba Day4

Pillow fight

Sightseeing day… 

Het beloofde niet veel goeds met een stel dolle kids…op een gegeven moment brak een denderend kussengevecht uit. Ik heb een vaag vermoeden dat Housekeeping niet zo blij met ons was. Het werd onderbroken door een goeie performance van Carol die Stijn nadeed -met zijn hoed op haar hoofd- om iedereen tot kalmte te manen… effectief?!? niet echt.

Daarna gingen we naar de Rock formations en de natural bridge die ingestort is en het daarnaast liggende Baby Bridge…

Gezellig on top of the Rock formations…Very windy!

Vervolgens splitsten we, Carol zette de jongens af bij Seaport Mall om Transformers te kijken en ging zelf met de meisjes winkelen en Stijn en ik gingen ‘huizen kijken’ voor als we ooit in Aruba gaan wonen…

 

’s Avonds sliepen alle 4 de kids bij Carol en gingen Stijn en ik naar de film.

Baby Bridge

 

Yep...you guessed it right...he bumped his head anyway. Must've been the typo...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aruba Day2

Big stretch of white sandy beach...we just died and went to jog-heaven!

De dag startte goed… Mom and daughter went jogging on the beach.

Papa was allang geweest toen we nog sliepen. Hij bleef dus met Shine achter de krabben op onze veranda chasen…en nog meer ‘treasures’ verzamelen. Hij voelde zich veel beter vandaag. Na ontbijt ging hij ook om 9u weer werken.

Look Mom...I found a porcupine stone.

Als het zo doorgaat nemen we een koffer vol treasures mee (stenen, schelpen, baby-coconuts en joost-mag-weten-wat-nog-meer) naar huis.

Creatief zijn ze zeker, maar als ze nou een creatieve manier kunnen bedenken om het allemaal te bewaren zodat ik er niet voor hoef te zorgen, laat staan inpakken, dan ben ik nog meer bereid om hun te indulgen in hun collector-passion.

Na breakfast heb ik even gewerkt, Stijn ging om 9 uur weg en daarna kwamen Carol, Canrick en Alexa op bezoek en hebben we hun verwend met onze all-inclusive perks (nothing beats free ice-cream cones, popcorn, virgin colada’s and pizza when you’re a kid) en even later nam Carol hun mee terwijl ik werkte want ze MOESTEN van Canrick om 10u bij de slide op het golf resort zijn zodat hij meteen erop kon als het openging. Farijn bleef helaas te lang in het water en heeft nu last van haar wond die een beetje rood is en open dreigt te gaan… daarna gingen we samen op weg door het Hyatt en naar het strand.

The Hyatt Slide Pirates: Canrick, Alexa, Shine. En Prinses Farijn (geen piraat want ze kon niet vanwege haar wond)

Canrick was natuurlijk de eerste die de slide in het Hyatt uitprobeerde, ondanks een strenge controle…na twee keer hadden ze hem door en vroegen ze naar een kamernummer… Het duurde best wel lang voordat we Shine zover hadden dat hij durfde te proberen…we hadden hem zelfs een fake kamernummer gegeven: 220. Hij durfde het uiteindelijk…maar ze hadden hem door en hij zei niks van de fake-kamernummer.  Maar ze gaven hem en Alexa toch een kans en hij mocht wel een keer sliden!!! Wahooo!!! Achteraf zei hij dat hij niks van het kamernummer had gezegd want ik heb hem geleerd om niet te liegen…OMG!!! Bad, bad Mommy… Hoe leer je nou het verschil tussen liegen en seizing a major, life-changing opportunity… ok, I admit it, I am the Worst Mom in the World…but he conquered the Hyatt slide!!!

En toen kwam the real highlight of the day:

Tuben met z’n 4-en achter een speedboat op het water. Shine en Canrick staande achterin en Farijn en Alexa zittend voorin. Carol en ik met de Captain -Charles- met de rare chinese/bouwvakker hoed.

Ik heb een geweldig filmpje geschoten…je ziet 84MB van zwaar hobbelende beelden waarop je zelfs met flink inzoomen nog geen gelaatsuitdrukkingen kunt onderscheiden…way to go Farah. Maar desondanks is het leuk om te zien omdat alle gilletjes en schreeuwtjes er wel op staan, maar haast onmogelijk om te uploaden. Dus berust ik me maar in het uploaden van het filmpje waarop de kids bij aankomst hun reacties geven:

done

Mooiste stukje van het filmpje…Carol checking out this supposedly sexy tattoed hunk…

Aruba Day1

Shine Dunkin' in a Donut

Farijn en Shine waren zooo excited, dat ze ons bijna gek maakten. Vooral Shine leek een overdosis suiker te hebben genomen. Sinds gisteren, toen ze hoorden dat we in een hotel zouden blijven ipv een apartement, waren ze uitbundig aan het dansen. Shine zong: “oh yess, warm water…warm water…” en Farijn zong: ” oh yeah, room service…room service…” en vanochtend viel het absoluut niet mee om te focusen om niets te vergeten, terwijl Shine als een voetbalcommentator continu aan mijn hoofd praatte…Guinness Book of World Records kan een nieuwe entry beginnen: hoeveel vragen kun je in vijf minuten stellen? Herhaaldelijk vragen om pauze zodat ik kan nadenken hielp niet, dus ik stuurde hem erop uit om hele moeilijke dingen te gaan zoeken, zoals Arubaans geld in Stijn’s bakjes met foreign currency coins. En toch ben ik Farijn’s antibiotica voor haar arm vergeten…gelukkig kon Stijn dat regelen via zijn AVP netwerk…

"if we each take a different flavor, we can share...as long as I get chocolate"

Eerste wat we deden was Dunkin’ Donuts bezoeken. Als ze toch al hyper zijn…why not?
Daarna Kas di Partido van AVP en even met Mike gesproken daarna wat rondgereden en naar het hotel. Er is zoveel bijgekomen tegeonver de high-rise strip… tig restaurants, malls, kraampjes en andere vormen van entertainment… We stopten bij Paseo Herencia waar de ‘dansende fonteinen’ een echte hit waren bij Farijn en Shine.

Later probeerde we in te checken maar de kamer was nog niet klaar en we moesten bijna twee uur wachten…niks anders te doen dan eten.. Maar we zijn absoluut verwend wel. De kamer is precies aan een hoek met zicht op zowel strand als pool, courtesy of the manager, alles is ‘all-inclusive’ en we kregen ’s middags een fles wijn met twee kelken… Niet dat we het gaan gebruiken, want Stijn heeft griep. Nadat hij van 2- 6:30 heeft moeten werken viel hij kapot in bed. Alhoewel hij nog niet omvalt, is dit wel meestal hoe het begint als hij het aan zijn longen krijgt…en dan werkt hij door totdat hij op een gegeven moment echt ziek is.

Terwijl Stijn werkte hebben d ekids zich uitgeleefd met het uittesten van alles in het hotel…gratis ijsjes, pizza, popcorn, en vooral dol doen; HET IS VAKANTIE. Ik heb ze zoveel mogelijk hun gang laten gaan, want dat duurt een dag en dan zijn ze de volgende dag helemaal uitgewaaid en kunnen ze weer normaal doen. Ze hebben zich bijna een uur vermaakt met springen op de twee bedden. Wetende dat dat spelletje meteen afgelopen is als Stijn thuiskomt hadden ze heel veel pret ermee.done

’s middags kwamen Carol, Alexa en Canrick aan. Natuurlijk had Canrick weer een of andere self-made gadget mee. Dit keer was het een autootje die hij helemaal zelf in elkaar had gezet… alleen de motor had hij achterstevoren erin gemonteerd waardoor het autootje alleen naar achteren kan rijden.

Canricks self-made autootje helemaal rechtsonder

De rest van de middag spendeerden we in het zwembad van de golf club waar Canrick natuurlijk gauw alle regels had gebroken…vanaf d ebrug springen, de slide (die dicht was) beklommen, allemaal gevolgd door Alexa en Shine -beiden gretige regels overtreders als iemand het voortouw neemt. Alleen Farijn niet, want die mocht het zwembad niet in vanwege haar hechtingen.

’s avonds zijn we gaan eten bij TGIF waar Alexa twee wondjes opliep op de roltrap… never a dull moment… maar we hebben geen foto’s want batterij was leeg.